बलिदान नको, जीवदान द्या !

 फक्त समाजाच्या कल्याणकारी भविष्यासाठी स्वतःच्या घरादारावर, कुटुंबीयांवर तुळशीपत्र ठेवणाऱ्या अशा विश्वासू, निडर, लढवैया, संघर्षवादी, संयमी, दृढनिश्चयी, मराठा अभिमानी योद्ध्याला कुणी मरायला सोडून देतं का ? ज्याने लढा उभारला, सर्वांची एकी केली, लढायला बळ दिले तोच धारातीर्थी पडलेला आपल्याला पाहवेल का ? माणसांच्या वेदना वाचायला आणि त्या मांडायला येणारा, मराठ्यांच्या विद्यापीठातल्या लोकज्ञानाचा हा ज्ञानसुर्य डोळ्यादेखत विझताना पाहायचाय का ? 

नाही नाही नाही, कदापी नाही !

हा लढा जरी आरक्षण मिळवण्याचा असला तरी यात जरांगे पाटलांना गमवायचे नाही हीच भावना माझ्यासह तमाम मराठ्यांची आहे. जर त्यांच्या हट्टापायी त्यांचाच जीव धोक्यात जाणार असेल तर एवढ्या बाबतीत पाटलांचे ऐकायचे नाही. काहीही करुन ताबडतोब त्यांच्यावर उपचार सुरु होणे खूप गरजेचे आहे. वेळप्रसंगी त्यांच्यावर बळजबरीने सलाईन लावायची वेळ आली तरी अंतरवालीतील ग्रामस्थ, त्यांचे निकटवर्तीय आणि त्यांच्या मुलीने ही जबाबदारी घ्यावी पण जरांगेंना जित्ता ठेवा कारण त्यांना भल्या भल्यांचा कित्ता पुरा करायचाय. 

पाटील,

“ज्यावेळी माणूस लोकांचा होतो तेव्हा त्याच्या जीवावर सुद्धा लोकांचा अधिकार प्राप्त होतो. याच अधिकाराने या देशातील कोटी कोटी मराठ्यांच्या वतीने मी विशाल गरड तुम्हाला जाहीर विनंती करतो की तुम्ही तत्काळ उपचारास परवानगी द्यावी अन्यथा तुमच्या पश्च्यात उगवलेला सूर्य बघण्याची आमची हिंमत नाही. दया करा पाटील. जर तेच तुमच्या मरणाची वाट पाहत असतील तर त्यांना जिंकू देवू नका. अजून लढाया उभा करु आणि जिंकूही फक्त तुमचं बलिदान देवू नका.”

मराठा विशाल गरड

३१ ऑक्टोबर २०२३, पांगरी

जरांगे पाटलांची भेट

समाजासाठी इतक्या उच्च कोटीचे आत्मसमर्पण, बाप रे ! अनेक उपोषणे पाहिली पण इतक्या टोकाचे उपोषण आणि दृढनिश्चय मी पहिल्यांदाच पाहतोय. आज जरांगे पाटलांचा सात दिवस विना अन्न पाण्याचा चेहरा पाहून पोटात कालवले. त्यांच्याशी बोलताना जीभ जड जात होती. प्रकृती वेगाने ढासळत आहे तरी ते कुणाचेच ऐकायला तयार नाहीत. आरक्षण हाच माझा उपचार आहे असे म्हणतायेत. 

काही दिवसांपूर्वीच मी एका व्हिडीओच्या माध्यमातून पाटलांना विनंती केली होती. आज माऊली पवार, शिवाजी पाटील, ऍड.श्रीरंग लाळे, डॉ.प्रमोद पाटील यांसमवेत अंतरवाली सराटीत जाऊन जरांगे पाटलांना प्रत्यक्ष भेटून विनंती केली की “पाटील, सद्यस्थिती पाहता तमाम महाराष्ट्रातील जनतेचे तुमच्या जिवाला सर्वोच्च प्राधान्य आहे. तुम्ही जिवंत राहिलात तरच ही लढाई जिंकता येईल. तुमच्यानंतर जर आत्मआहुत्या झाल्या तर हे परवडणारं नाही. गड आला पण सिंह गेला अशी इतिहासातली पुनरावृत्ती पुन्हा होवू द्यायची नाही म्हणून आमची हात जोडून विनंती आहे तुम्ही पाणी प्या.”

यावेळी उपस्थित आमच्या सर्वांच्या विनंतीस मान देवून पाटलांनी एक ग्लास पाणी पिले आणि त्यांना पाणी पिताना पाहून आमच्या हृदयाची तहान भागली. यानंतर झालेल्या पत्रकार परिषदेत त्यांनी स्पष्ठपणे सांगितले की “मराठ्यांनो शांततेत आंदोलने करा, उद्या संध्याकाळपर्यंत जाळपोळ, तोडफोडीची एकही घटना मला नको आहे” सात दिवस अन्नाचा कण आणि पाण्याचा थेंब पोटात नसणारा माणूस आपल्याला काहीतरी सांगतोय. महाराष्ट्रातील तमाम मराठा बांधवांनी त्यांच्या विनंतीचे पालन करावे एवढीच इच्छा.

शेवटी अंतरवालीतून निघताना तेथील स्थानिक गावकऱ्यांशी आणि पाटलांच्या निकटवर्तीयांशी चर्चा करुन तुम्ही काहीही करुन पाटलांना उपचार घ्यायला व इथून पुढे पाणी पिऊन उपोषण सुरु ठेवण्यास भाग पाडा अशी विनंती केली. कारण सर सलामत तो पगडी पचास. आज एका वादळाला भेटून आलोय, जवळून अनुभवून आलोय. खरं सांगतो लोकजनहो असे नेतृत्व शंभर वर्षात एकदाच जन्माला येते. आरक्षण तर मिळेल तेव्हा मिळेल पण तुर्तास मराठ्यांना एवढं दृढनिश्चयी नेतृत्व मिळाल्याचे समाधान आहे. काहीही होवो जरांगे जित्ते राहिलेच पाहिजे. एक मराठा, लाख मराठा 

विशाल गरड

३० ऑक्टोबर २०२३, अंतरवाली सराटी.

बुद्धिवंत तात्या बोधे

आज दसऱ्याच्या शुभदिनी विचारांचे सोने स्विकारण्यासाठी आमच्या पांगरीचे जेष्ठ पत्रकार तात्या बोधेंची भेट घेतली. आमच्या गावातल्या या ऐंशी वर्षाच्या समृद्ध विद्यापीठात मला नेहमीच नवनवीन शिकायला मिळते. आज तात्यांच्या घरी गेल्यागेल्याच `विशाल लोकमतमधला तू राजाभाऊंवरचा लिहिलेला लेख मला फार आवडला’ अशी प्रतिक्रिया दिली. तात्या आजही वृत्तपत्रातील प्रासंगिक लेख आवर्जून वाचतात व त्याबद्दल कधी भेटून तर कधी फोनवरून प्रतिक्रिया देतात. इतरवेळीही लिहिलेल्या लिखाणावर सुद्धा ते भरभरून बोलतात. त्यांना पत्रलेखनाचा छंद असल्याने अनेक पत्र त्यांनी संग्रही ठेवली आहेत.

त्यांच्या नातीने पाठवलेले पत्र आज त्यांनी माझ्याकडून वाचून घेतले. ते ऐकताना त्यांच्या चेहऱ्यावरचा आनंद टिपण्यासारखा होता. जगकितीही टेक्नोलॉजीने पुढे जाऊद्या जोपर्यंत तात्यांसारख्या जेष्ठ मित्रांचा हात माझ्या खांद्यावर आहे तोपर्यंत माझे लिखाण नवनवीन आयाम गाठत राहील. मी पुस्तकं ढिगभर वाचली पण त्यासोबत हजारो पुस्तकांचा अर्क ज्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात मुरलेला असतो अशी तात्यांसारखी माणसं वाचली म्हणूनच माझ्या विचारांना समृद्धी लाभली. तात्या दीर्घायुषी व्हा, तुम्हाला जेव्हा केव्हा भेटतो तेव्हा मला बापूंची आठवण होते. तुमच्या मार्गदर्शनाचा मी सदैव भुकेला. 

विशाल गरड

२४ ऑक्टोबर २०२३, पांगरी